<P>Het Financieel Dagblad meldde in de speciale uitgave ‘De wereld van 2010’ dat de personeelsadvertenties in 2009 fors verschilden van die in 2008. Begin 2008 moesten managers nog vooral communicatief, resultaatgericht, analytisch en flexibel zijn. Graag ook een teamplayer. Een jaar later waren communicatief en resultaatgerichtheid nog steeds belangrijk, maar organisaties wilden nu ook mensgericht management; een manager die in de eerste plaats aan zijn mensen denkt en zorgt voor een goed gevoel bij de medewerkers. Maar waarom kiezen organisaties hiervoor?</P> <P>Om een ander te sturen, moet je eerst jezelf kunnen sturen. En om dat te kunnen heb je zicht nodig op wat je belangrijk vindt. Anders gezegd, wat je van waarde vindt. Waarden zijn toetsstenen waarmee je het gedrag van jezelf en van anderen beoordeelt. Staan voor wat je belangrijk vindt, ondanks de consequenties die je als gevolg daarvan moet aanvaarden. Je moet wel veel over jezelf geleerd hebben. Er ontstaat dan steeds meer een overeenkomst tussen wat je zegt en wat je doet. Een waardegedreven leider toont meesterschap en verbindt zijn persoonlijke missie met de missie van de organisatie. </P> <P>Normen worden afgeleid van waarden. Het zijn voorschriften die zeggen hoe je je wel of niet hoort te gedragen. Integriteit is een waarde. De norm kan zijn dat je altijd de waarheid moet spreken. In organisaties waar de waarden en dus ook de normen niet bekend zijn of vervagen, wemelt het van de regels om toch het gedrag van medewerkers te reguleren. </P> <P>Het is belangrijk een onderscheid te maken tussen leiderschap en management. Een manager zet de ladder goed tegen de muur. Een leider kiest de goede muur. Het ene kan niet zonder het andere, al verschillen de accenten per context. In deze tijd waarin iedereen wakker wordt geschud, is er vraag naar leiders. Mensen met visie die een helder toekomstbeeld kunnen schetsen, uitgedrukt in een concreet eindresultaat. Door dat te doen geef je niet alleen richting, maar vooral energie.</P> <P>Bijna iedereen is het er wel over eens dat mensen het belangrijkste kapitaal in een organisatie zijn. Ook zijn we het er over eens dat die mens niet altijd maximale aandacht krijgt. En terecht vragen ondernemingsraden aandacht voor dit aspect. In mijn ogen geldt voor een ieder in een organisatie: verantwoordelijkheid geven, nemen en afleggen. </P> <P>Termen die een or deugd moeten doen. Leidinggevenden moeten natuurlijk empatisch zijn en geïnteresseerd in mensen. Ze hebben ook het recht om grenzen te stellen. Vrijheid verwordt anders tot grenzeloos gedrag. Grenzen stellen heeft tot doel het voorkomen van schade: voor het individu, voor anderen, voor de organisatie. Niet eerlijk zijn over het functioneren van medewerkers en/of de leidinggevende is uiteindelijk asociaal en absoluut niet mensgericht. </P>