Het toevoegen van humor aan veiligheidsrichtlijnen kan de aandacht trekken en mensen aanmoedigen om ze serieuzer te nemen.
Stel je voor dat je een veiligheidsbriefing moet geven voor het gebruik van een chemisch laboratorium. Dan zou je kunnen beginnen met: "Welkom bij de 'Hoe je jezelf niet in een smurf verandert'-training!" Hiermee leg je meteen de nadruk op het belang van het correcte gebruik van beschermende kleding om te voorkomen dat je eruitziet als een personage uit een stripboek.
Juiste balans tussen humor en ernst
Of misschien moet je een presentatie geven over brandveiligheid op de werkplek. Dan zou je kunnen beginnen met: "Vandaag gaan we praten over hoe je niet als een verbrande marshmallow eindigt tijdens de lunchpauze!" Dit breekt het ijs en maakt de boodschap over het belang van brandveiligheid toegankelijker.
Een andere mogelijkheid is om een humoristische draai te geven aan het verstrekken van veiligheidsinstructies voor het gebruik van een heftruck. In plaats van droog te zeggen: "Zorg ervoor dat je de lading niet te hoog stapelt om kantelen te voorkomen," kun je zeggen: "We willen geen 'Toren van Pisa'-scenario's hier, dus houd die ladingen laag en stabiel!"
Het is echter belangrijk om de juiste balans te vinden tussen humor en ernst. Je wilt niet dat de boodschap verloren gaat in de grappen. Het doel is om de aandacht te trekken en de informatie op een memorabele manier over te brengen. Zodat mensen zich bewust blijven van het belang van veiligheid, zelfs als ze lachen.
In een notendop: veiligheid en humor kunnen samengaan, zolang de humor de boodschap niet verzwakt maar juist versterkt.
Maar dit is dus geen echte Joris-column
De trouwe lezers is het misschien opgevallen: dit is geen echte Joris-column. Deze snijden meestal op een absurdistische wijze een veiligheids- of gezondheidsthema aan. Al twintig jaar verschijnen ze, maar nu word ik door de techniek ingehaald. Dit keer namelijk is de column geschreven door ChatGPT.
In alle eerlijkheid: zelf vind ik mijn eigen schrijfsels toch altijd nog beter. Maar hoe lang nog? En hoe lang nog voordat AI onze veiligheidsprocedures opstelt en onze arboregels? Maakt dit ons werk gemakkelijker of verdwijnen alle arbodeskundigen? Wordt het werk hier veiliger en gezonder van, of niet?
We gaan het zien in de komende jaren. Fascinerend en ook griezelig is het in elk geval wel.
