Toenemende nadruk op concernbrede besluitvorming en het onderbrengen van staftaken in centrale ‘servicehuizen’ leidden tot uitholling van de medezeggenschap. Daarom is in 2002 al een voorstel gedaan tot oprichting van een centrale ondernemingsraad voor de gemeente Amsterdam. De voordelen waren duidelijk, er was draagvlak onder de 52 or’s en het stappenplan, dat voorzag in de oprichting van een cor in maart 2005, was gereed. Toch duurde het nog twee jaar voordat de cor daadwerkelijk een feit werd. Struikelpunten waren de structuur van deelgemeenten, die zich volgens de gemeentesecretaris niet leende voor een cor, én de vakbonden zich niet unaniem achter de oprichting schaarde. Volgens de initiatiefgroep van de gemeente Amsterdam waren het echter geen legitieme redenen. De gemeente Rotterdam werkt namelijk in een vergelijkbare gemeentelijke structuur en daar is in dezelfde periode ook gewerkt aan het opzetten van een overkoepelend medezeggenschapsorgaan. Verder is honderd procent steun van de vakbonden geen vereiste.
Uiteindelijk leidden uitspraken van de Bedrijfscommissie en de kantonrechter ertoe dat de gemeente Amsterdam, op basis van de WOR, verplicht werd gesteld een groepsondernemingsraad (gor) op te richten die op termijn moest overgaan in een cor. Tot de oprichting van een gor is het nooit gekomen omdat de gemeente Amsterdam in februari 2006 besloot direct over te gaan tot het instellen van een centrale ondernemingsraad, die sinds begin van dit jaar actief is.