Je hoeft dus geen miljonair te zijn om gelukkig te zijn. Eerst kijken wat mogelijk is en dan alles uit het leven halen. Deze filosoof had geen or voor ogen toe hij tot deze rake zin kwam. Interessant om te kijken wat bovenstaande betekent voor een or. Veel or’s onderzoeken niet echt de mogelijkheden, maar hebben bij aanvang van de zittingsperiode ambitieuze plannen. Vervolgens blijkt de praktijk weerbarstig en moeten doelen bijgesteld worden. Voedingsbodem voor ongeluk!

Het moet duidelijk zijn waarom zaken niet lukken. Een onwillige directeur hoeft nog niet tot ongeluk te leiden. Een goed gesprek kan helpen om duidelijk te maken dat de or zijn gelijkwaardige positie en meerwaarde in wil zetten om de organisatie beter te laten functioneren. Ambitie en mogelijkheden worden ook beter op elkaar afgestemd als de or in zijn eigen visie altijd de visie van de organisatie meeneemt. Dat kan een hoop geluk opleveren. De andere kant is geen ambitie hebben en het eigenlijk wel goed vinden. Door de kritische bril af te zetten en de directeur blind volgen of erger nog, bij oplopende frustratie, gaan vechten. Alle kans op ongeluk!

Een or die bij aanvang van zittingsperiode goed in kaart brengt hoe de organisatie er voor staat, welke rol en positie de or daar in kan/wil spelen (wat is ons bestaansrecht? En wat onze meerwaarde? ), en vervolgens de juiste doelen stelt, de taken goed verdeelt en de procedures helder heeft, heeft de grootste kans op geluk. De Franse filosoof zal instemmend knikken en zelfs uw bestuurder zal blij met u zijn. Ik wens u een gelukkige zittingsperiode!