Grote, complexe reorganisaties. Ze zorgen voor veel stress bij personeel, en ook bij de ondernemingsraad. Want die moet vaak snel advies uitbrengen. Hoe zorg je ervoor dat je toch grip op de zaak houdt?
Omdat de splitsing nog niet zo lang geleden heeft plaatsgevonden gingen de gesprekken die ik voerde al gauw over de daling van de aandelen van zowel TNT express als die van Postnl. Deze daling heeft natuurlijk te maken met de crisis waar we nu met ons allen in verkeren, maar ook door die splitsing. Zowel vakbondsbestuurders die indertijd bij de voorbereidingen van de reorganisaties betrokken waren, als ook de medezeggenschappers waren met mij van mening dat het allemaal anders had gemoeten. Op mijn vraag waarom het dan niet anders was gegaan kreeg ik een paar antwoorden die ik wel kon plaatsen. Allereerst werd mij duidelijk dat hier de Raad van Bestuur van TNT een rol heeft gespeeld die niet bij iedereen in goede aarde is gevallen. Het hele voortraject naar de splitsing toe was voor de Raad van Bestuur al volledig uitgestippeld, waarbij zelfs al sprake leek te zijn van andere banen, en een verdeling van de overgebleven taken. Dat er nog een adviestraject met de Centrale Ondernemingsraad moest worden gelopen, leek op voorhand al niet meer dan een formaliteit. Dat het antwoord op de vraag voor een opinie van de Europese Ondernemingsraad nog niet gegeven was kreeg ook het predicaat formaliteit. Uiteindelijk leek het erop dat alle partijen akkoord zijn gegaan met de voorstellen over de splitsing. Niets blijkt echter minder waar te zijn. De Europese Ondernemingsraad heeft in haar advies duidelijk aangegeven onder de toenmalige omstandigheden niet akkoord te kunnen gaan met de splitsing. Niet met zoveel woorden, maar wel in de tekst weggeschreven dat de Europese Ondernemingsraad vindt dat het management van TNT te makkelijk over de problemen, die met de splitsing gepaard gingen, is heengestapt. Vooral de invulling van de cijfers heeft voor nogal wat discussie gezorgd tussen de Europese Ondernemingsraad en het management. Nu dan ook blijkt dat de splitsing niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd, worden links en rechts de wenkbrauwen gefronst. Hoe heeft het zo ver kunnen komen. Is hier sprake van mismanagement, en zo ja, wat is hieraan te doen? Ik weet uit ervaring hoe moeilijk het dan wordt voor de medezeggenschap. Ook tijdens de verkoop van de divisie logistiek in 2006 speelde hetzelfde probleem. Toen was er ook sprake van mismanagement. Om als medezeggenschap hier iets aan te doen betekent dat je de Raad van Bestuur naar huis toe stuurt. Dat op zich is al een geweldige opgave. Maar het betekent ook dat je het toezichtorgaan naar huis moet sturen. De Raad van Commissarissen is namelijk akkoord gegaan met de voorstellen van de Raad van Bestuur waar de problemen uit voortgekomen zijn. En dat is het dilemma waar dan de medezeggenschap voor gesteld wordt. Als deze draconische maatregelen worden doorgezet, wie is dan diegene die het bedrijf voorlopig bestuurd? De medezeggenschap? Of interim managers die het bedrijf niet of nauwelijks kennen. Dus laat de medezeggenschap het maar zoals het is. Met alle gevolgen van dien. Ik wil dan ook medezeggenschapsorganen op het hart drukken om zich goed voor te bereiden bij elke adviesaanvraag die te maken heeft met het gedrag van het management. Wanneer je namelijk achteraf tot de ontdekking komt dat hier sprake kan zijn van mismanagement is de weg terug niet meer mogelijk. Tenzij je dit in het adviestraject afspreekt. Maar dat is wel moeilijk. Of huur deskundigen in die je hierbij verder kunnen helpen.